دالان بهشت

یادمان باشد

فاطمه یحیائی — 19:47:00 +0330 یکشنبه، 15 دی 1398

یادمان باشد اگر دلمان با خــــدا صاف باشد

خوردنمان ، خوابيدنمان ، خنده ها و گريه هايمان براي خـــــدا باشد،

اگر حتي براي او عاشــــــق شويم ،

آن وقت بدي نمي بينيم ،بدي هم نمي کنيم ،

و همه چيز زيبـــــا مي شود

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

چفیه

فاطمه یحیائی — 18:56:00 +0330 پنجشنبه، 5 دی 1398

آنان چفیه داشتند… من چادر دارم….
من چادر می پوشم، چادر مثل چفیه محافظ من است…اما چادر از چفیه بهتر است….
آنان چفیه می بستند تا بسیجی وار بجنگند…من چادر می پوشم تا زهرایی زندگی کنم…
آنان چفیه را خیس می کردند تا نَفَس هایشان آلوده ی شیمیایی نشود…
من چادر می پوشم تا از نفَس های آلوده دور بمانم…
آنان موقع نماز شب با چفیه صورت خود را می پوشاندند تا شناسایی نشوند…
من چادر می پوشم تا از نگاه های حرام پوشیده باشم…
آنان چفیه را سجاده می کردند وبه خدا می رسیدند …
من با چادرم نماز می خوانم تا به خدا برسم…

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حس زیبای زندگی

فاطمه یحیائی — 18:53:00 +0330 پنجشنبه، 5 دی 1398

وقتی چشم هایت را بر حرام می بندی …
وقتی با آهنگ نجابت و وقار …
از جاده تلخ گناه
پیروزمندانه میگذری …
وقتی پاکی وجودت را …
از نگاه های چرکین می پوشانی!
آنگاه ; پیشکش توست بلندای آسمان ها
که حیایت , فریاد” لبیک یا مهدی” سر می دهد….
و تو می مانی و ♥حس زیبای بندگی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

گناه

فاطمه یحیائی — 18:35:00 +0330 سه شنبه، 3 دی 1398

مردان وقتی میگیرند دستشان برچشمانشان است

زنان وقتی میگیرند دستشان بردهانشان است

سرچشمه بیشتر گناهان مرد چشمانشان است

وسرچشمه بیشتر زنان دهانشان است

انگارهردوتاشون میدوند که از کجا بیشتر دچار گناه میشوند

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

ناامیدی

فاطمه یحیائی — 18:24:00 +0330 دوشنبه، 2 دی 1398

ما آدما، دنیا اومدیم واسه زندگي ولی از یه جایی به بعد، ته، یه اتفاق یه نقطه میزاریم ودیگه نمیریم سرخط همان جا جوهر احساساتمان ، مرد بودنمان ، خوب بودنمان تمام میشه وقتی میرسی به ته، خط اتفاقای دوروورت وقتی ترجيح میدی بعد از نقطه گذاشتن دیگه ادامه ندی، یعنی بدون امیدی واسه هیچی نداری

عبدآلوده شدن خوار شدن هم دارد

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

هنوزم درتاریکی فرشته ای هست

فاطمه یحیائی — 19:31:00 +0330 یکشنبه، 1 دی 1398

ایستادن زیر باران برای همه آدم ها یکسان نیست همه خیس میشوند ولی عده ای آن رامىفهمند واز آن لذت میبرند. سیاهی را همه می بینیند اما نمیدانند که این ندیدن است. زمانی گذشت که به این باور برسم برای رهایی از تاریکی زندگي ام که همه دیدند ولی دلیلش را نپرسیدند نباید به انتظار بیهوده نشست. فراموش نمیکنم آدم هایی که نه درسختی ونه درمشکلاتم یاری ام نکردند وبا بی تفاوتی از کنارم عبور کردند. . فراموش نمیکنم آدم هایی که تا توانستند برایم مشکل آفریدند آن هایی که وقتی با تو کارندارند حتی لحن کلامشان هم تغییر میکند همه راکنار زدم ولی فراموش نکردم. خودم را زندگي ام وحتی قسمت وحکمتم را به فرشته وهمراهی سپردم که نه با تغییر من ونه با دغدغه های روزمره من نه لحنش ونه مهربانی اش با هیچ یک از تغییرات من تغییر نخواهد کرد خودم را وجودم را زندگي ام را به خدایی سپردم که با تمام بدی هایم مرا ميخواهد ومرا درک میکند وهمه جوره هوایم را دارد گاهی اوقاتت باید تنها باشی تنهای تنها وفقط خودت باشی وخدای خودت من یادگرفتم نباید به انتظار بیهوده نشست ..باید خودت از دل سیاهی وتاریکی یک فرشته و یک همراه پیدا کنی هنوزم درتاریکی فرشته ای هست.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

حسرت

فاطمه یحیائی — 13:47:00 +0330 یکشنبه، 1 دی 1398

زندگی دو مرحله دارد

مرحله اول درحسرت مرحله دوم

مرحله دوم درحسرت مرحله اول

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

مسیر بی پایان

فاطمه یحیائی — 13:44:00 +0330 یکشنبه، 1 دی 1398

نیمی از زندگی مان
میشود صرفِ اینکه به آدمهای دیگر ثابت کنیم،
ما چقدر خوشبختیم…
به آدمهایی که شاید خوشبختی برایشان تعریفِ دیگری دارد
حتی اگر واقعاً هم خوشبخت باشیم،
اما همین خودنمایی،
ما را تبدیل میکند به بدبخت ترین آدمِ روی زمین!
غذایی اگر جلویمان میگذارند،
قبل از لذت بردن از غذا،
ترجیح میدهیم آن را به رخِ دیگران بکشیم…
سفری اگر میرویم،
ترجیحمان این است که بگوییم،
ما آمدیم به بهترین نقطه ی روی زمین،تو
بمان همان جهنم همیشگی…
واردِ رابطه اگر میشویم،عالم و آدم را با خبر میکنیم،
که ببینید چقدر خاطرِ من را میخواهد،
تو اما بمان در همان پیله ی تنهایی ات…
ما لذت بردن را پاک فراموش کرده ایم
مسیری را میرویم که خطِ پایان ندارد،
فقط میرویم که از بقیه جا نمانیم!

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.